Tuesday, January 29, 2008

किमया


चांदण्याचे पंख लागलेय आज मनाला
उमलले आहेत लाखो लाख गुलाब
श्रावणाच्या धारांत नाहून निघालय बेटं मन
लोळतंय हिरवळीवर खुशाल चाखत कोवळं ऊन
सारे सारे शब्द पडताहेत कानावर अमृत होऊन
सा-यांच्या नजरा करताहेत वर्षाव प्रेमाचा
कशाची ही किमया कशाची ही जादू
कुणाला विचारू कुणाला सांगू
पण गरजच नाहीय त्याची
जाणतेय मीच माझी
आज होणाराय ना आपली भेट
संध्याकाळ पासून रात्री पर्यंत थेट.

Sunday, January 20, 2008

माझं मन

माझं मन व्हावं विशाल अंगण
खेळावी त्यात माझी नाती गोती

माझं मन व्हावं चिमणं पाखरू
भरा-या माराव्या दूर दूर किती


माझं मन व्हावं शीतल चांदणं
सुखवावं त्यांना जवळ जे येती

माझं मन व्हावं सूर्याचा किरण
पोचवावी ऊब जिथे गोठलीय प्रीति

माझं मन व्हावं हिरवी हिरवळ
क्षुब्ध नयनी थंडावा आणावा अति

माझं मन व्हावं गगनाची निळाई
अपार जयाचा विस्तार किती

माझं मन व्हावं सागर अथांग
सामावून घ्याव्या सा-या रीती नीति

माझं मन व्हावं तरल तरल
आणि मला यावी त्याचीच प्रचीति

Tuesday, December 18, 2007

आयुष्य

आयुष्य म्हणजे असतं तरी काय
आयुष्य असतो इतिहास
तारखा वार सण
दिवस मास सण
युध्द झुंजी मरण
य़श, अपयश, स्मरण
उत्कर्ष, -हास, हास, परिहास
आयुष्य असतो इतिहास

आयुष्य असतं गणित
बेरजां पेक्षा वजाबाक्या जास्त
गुणाकारा पेक्षा भागाकार म्हणणे रास्त
आयुष्याची समीकरणं सोडवता सोडवता
संपून जातात, आयुष्याची पानं
अवघड, कठिण, जटिल
आयुष्य असतं गणित

आयुष्य असतं साहित्य
अश्रुंची फुलेच जिथे उमलतात
शोकांतिका जास्त फुलतात
कधी कधी होतो विनोद सा-याच जीवनाचा
कविता फक्त स्वप्नातच डुलतात
अन् कल्पनेतच राहून जातं लालित्य
आयुष्य असतं साहित्य

आयुष्य असतं राजकारण
ज्याचं त्याचं आपलं समीकरण
डाव पेच हार जीत
कधी पट कधी चीत
सत्ते साठी जोड तोड
पैशा साठी सारे गोड
सारंच अद्भुत असाधारण
आयुष्य असतं राजकारण

आयुष्य असते तडजोड
आयुष्य असते घडामोड
आयुष्य असते हसू
आयुष्य असते आँसू
आयुष्य असतो आरसा
आयुष्य असतो कवडसा
आयुष्य असतं रेशमी जाळं
ज्यात जखडला असतो मनुष्य
असं हे आयुष्य.

Saturday, December 8, 2007

पाऊस

कधी टप टप कधी तुषार
कधी धो धो मुसळधार
कधी सप सप सप वारा
कधी धड धड धड गारा

कधी नदी नाले तुडुंब
कधी सारे चिंब चिंब
कधी रिमझिम सुखद गार
कधी लागे सतत धार

कधी गर्जे घोर गगन
कधी बिजलीचे नर्तन
कधी वादळी गडगडाट
अन् विद्युति कडकडाट

कधी आणी थंडावा
कधी माजवी बंडावा
कधी आणी महापूर
कधी राही दूर दूर

Saturday, December 1, 2007

हात

माझे हात आता सुंदर दिसत नाहीत
कुरूपच दिसतात म्हणाना
उभारलेल्या नसा, सुरकुतलेती कातडी
झिजलेली कडक नखं
पण मला ते सुंदरच वाटतात कारण
माझं ह्या हातांवर खूप प्रेम आहे
जन्मभर ते माझ्याकरता झिजले
फाय़ली उपसल्या, लिहिलं, केर काढले,

भांडी घासली, कपडे धुतले, भाज्या चिरल्या,
कणिक भिजवली, पोळ्या लाटल्या,
अन् अजूनही ते न कुरकुरता हे सारं करतात
शिवण ही शिवतात कधी कधी
ते म्हणत नाहीत कि आम्ही थकलो
मीच म्हणते मी थकले
माझ्या आज्ञेचा अवकाश
कि ते लगेच कामाला लागतात
अशा ह्या हातांवर मी कां बर प्रेम करू नये
मी मी म्हणून जी काही आहे ती ह्यांच्याच मुळे ना

Wednesday, November 21, 2007

प्रवास

कसा असेल तो प्रवास आजवर कधीच न केलेला
ज्ञाता कडून अज्ञाता कडे गेलेला

कोणचं असेल ते वाहन जे नेईल गंतव्या कडे
तिथे जाणारे रस्ते असतील सरळ की वाकडे

प्रकाश असेल का वाटेत कि असेल फक्त अंधार
शून्यच असेल कि असेल एखादा तरी विचार

भेटतील का तिथे ती सारी जी गेलीत जिवाला चटका लावून

कि होत्याच्या नव्हत्यात जाईन मी ही विरून

अन् तो भेटेल का तिथे मला, तो ज्ञानोबाचा विठ्ठल
तो व्यासांचा कृष्ण तो रखुमा देवीचा वर

ज्यानी सांगितलंय गीतेत कि सारे त्याच्याच कडे येतात
माना वा न माना त्याच्यातच विलय पावतात

Wednesday, November 14, 2007

तू


तुझ्या प्रीतीचा भाव मला वेढून टाकतो हळुवार
एखाद्या मंद सुगंधा सारखा वाय्रावरून दरवळत येतो,
सप्त सुरांच्या लयीत मला गुगवून ठेवतो, अन्
तुझ्या पैंजणांच्या तालावर मी नाचत राहातो मनोमनी
तुझ्या येण्याचा विचार करतो रोमांच उभे अंग भर
तुझ्या ओढणीचा स्पर्श जागवतो शृंगार
तुझ्या पदचापांच्या रवाने तृप्त होतात कान
जागते हुरहूर ह्रदयात कि तू येणार
दार वाजतंय ते उघडलं कि तुझा हसरा चेहेरा
दाराच्या चौकटीत दिसणार
माझ्या डोळ्यांचं पारणं फिटणार
अन् मान वेळावून तू म्हणणार
किती हा वेळ !